ین مصاحبه با مدیر اسبق سگا، آکیرا ناگای در کتاب Sega Arcade History منتشر شده است و به تاریخ شروع سگا پرداخته و مسیر ساخت آرکید در ژاپن را از «بخش تفنگ بازی» به «بخش بازی» و در نهایت به «مرکز بازی» دنبال می‌کند. او به پدیده شناخته‌شدهٔ Invader Boom اشاره می‌کند اما همچنین به لحظات کلیدی دیگر در تاریخ بازی‌های ویدئویی نیز می‌پردازد.

  • وضعیت سگا در ظهور عصر آرکید چگونه بود؟

ناگای: سگا، تایتو و دیگر بازی‌های کمپانی کارشان را با ساخت بازی شروع نکردند. تایتو کار خود را با فروش ماشین‌های فروش بادام‌زمینی شروع کرد و ریشهٔ سگا به واردات و فروش جوک باکس برمی‌گردد. اگر بخواهیم عقب‌تر برویم باید دربارهٔ پایگاه‌های نظامی آمریکا و نیروهای مستقر صحبت کنیم (می‌خندد) پیش از اینکه جوک باکس بفروشیم کلوبی برای افسران دون‌پایه در پایگاه آمریکایی وجود داشت و اولین کار سگا نصب ماشین سکه خور در آنجا بود. ازآنجایی‌که یک پایگاه آمریکایی تحت حیطهٔ قوانین آمریکا بود ما اجازه داشتیم ماشین‌های قماربازی واقعی در آن نصب کنیم.

از اینجا به بعد سگا شروع به فروش جوک باکس‌های وارداتی کرد. Seeburg و Rock-Ola دو برند بزرگ و به نام جوک باکس آمریکایی بودند. در آن زمان یک جنگ تجاری سه‌جانبه بین تایتو، سگا و V&V شکل گرفت: تایتو ماشین‌های Seeburg وارد می‌کرد، سگا ماشین‌های Rock-ola و V&V (که جایی بود که مدیر اسبق سگا، هایائو ناکایاما مشغول به کار بود) مسئول واردات Wurlitzers بود. حضور جوک باکس در رستوران‌ها، میکده‌ها و دیگر مکان‌های توسعه پیدا کرد. این قضیه فقط به جوک باکس‌ها محدود نبود و ماشین‌های کارائوکه و تلویزیون و رادیو نیز با محبوبیت روزافزون روبه‌رو شدند. موسیقی شروع به نفوذ به زندگی روزمره مردم کرد و ما در خط مقدم این جبهه بودیم. در اوج دوران محبوبیت جوک باکس، سگا یک «اتاق صفحه» در دفاترش داشت که محل نگهداری هفتصد هزار صفحه بود. بسیاری از خوانندگان برای کمپین‌های تبلیغاتی به سراغ ما می‌آمدند. می‌توانم بگویم تنها هنرمندانی که صفحه‌ای از آنها نداشتیم یوجیرو ایشیهارا و هیباری میسورا بودند (می‌خندد) ما صفحه‌هایی از تمامی ژانرها در اختیار داشتیم. در کنار تأمین پایگاه‌های آمریکایی ما همچنین کسب‌وکاری که مخاطبش عامهٔ مردم بود نیز داشتیم. ما ماشین‌های سکه خور را به مشاغل ژاپنی می‌فروختیم. هر یک از این ماشین‌ها قیمت هزار دلار داشت و فروش سیصد و شصت هزار ینی برای کمپانی به همراه داشت. متأسفانه، قوانین بعداً تغییر کردند و ما مجبور به رهاکردن این کار شدیم. ماشین‌های سکه خور سکه‌هایی ده ینی دریافت می‌کردند و سکه‌های ده ینی باز پس می‌دادند که نشان می‌داد ماشین‌های واقعی قماربازی هستند.

آکیرا ناگای.

با ممنوعیت‌های جدید ما کسب‌وکار ماشین‌های سکه خور را تعطیل کردیم و بر روی جوک باکس تمرکز کردیم و سپس شروع به واردات ماشین‌های پین بال کردیم. بااین‌حال فروش جوک باکس به‌تدریج توسط کارائوکه تحت‌فشار قرار گرفت که داشت به شهرت و محبوبیت زیادی می‌رسید. در آن زمان ماشین‌های کارائوکه در مکان‌های عمومی مثل میکده‌ها نصب می‌شدند برخلاف امروز که اتاقک‌های خصوصی هستند. تأثیرگذاری تلویزیون و رادیو نیز نقش بزرگی در این تغییر جهت داشت. ما سعی کردیم نقاط قوت جوک باکس را با تبلیغات نشان دهیم مثل «با تلویزیون شما نمی‌توانید به آهنگ‌هایی که می‌خواهید گوش دهید اما با یک جوک باکس می‌توانید آهنگ‌های موردعلاقه‌تان را هرزمانی که می‌خواهید گوش کنید!»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *